Begin niet in het centrum van het conflict, maar (net) ernaast.
Waarom? Omdat in het centrum van het conflict de kans op succes het kleinst is.
Daarom probeer je in eerste instantie vooral de spanning in het systeem als geheel te verlagen,
in de verwachting dat dat ook effect zal hebben op de brandhaard van het conflict.
Versterk meervoudige partijdigheid of voeg actoren in een meervoudige partijdige positie toe.
Waarom? Personen in een meervoudige partijdige positie zijn in staat om dingen te zeggen
die door iedereen gehoord kunnen worden.
Via hen kan relevante inhoud op tafel komen en kunnen nuances ruimte krijgen.
Meervoudig partijdige actoren dempen coalitievorming en corrigeren vervormingen in de beeldvorming.
Maak verbindingen waar geen verbindingen zijn. Waarom?
Een vitaal systeem is goed verknoopt: iedereen kan met iedereen een kopje koffie drinken
en informatie uitwisselen. In een niet vitaal systeem zijn mensen opgesloten in hun eigen
netwerkje en kan informatie niet vrij stromen.
Zo’n systeem is gevoelig voor misverstanden en conflict.
Maak relaties losser die te hecht geworden zijn. Waarom?
Je zou zeggen: als relaties goed zijn, dan blijf je daar toch vanaf?
Nee, niet als de goede onderlinge relaties het motortje zijn om het conflict gaande te houden.
Dan zoek je juist naar mogelijkheden waarin mensen zich weer vrijer kunnen bewegen
in plaats van dat zij zich genoodzaakt zien om ‘hun vriend in moeilijkheden’ koste wat kost te steunen.
Benut kleine verschillen. Waarom? Kleine – en daarmee realiseerbare -
bewegingen kunnen betekenisvolle veranderingen in gang zetten.
Wie bijvoorbeeld relatief het meest los in een coalitie zit,
zou de aandacht kunnen gaan vestigen op de – nu nog zachte -
stem van de meervoudig partijdige actor in het systeem.